قَالَ مَا مَنَعَکَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُکَ قَالَ أَنَا خَیْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِی مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِینٍ (12)
(خداوند به شیطان)فرمود: چون تو را به سجده امر کردم چه چیز تو را باز داشت از اینکه سجده کنى؟(شیطان) گفت من از او بهترم مرا از آتشى آفریدى و او را از گل آفریدى (12اعراف)
"به درستی که شیطان کثیف اشتباه نمود زیرا خاک برتر از آتش است زیرا آرامش و وقار و بردباری و حیا و صبر دارد اما در آتش گرما و سوزندگی و تکبر و خودبینی است و مملکتها از خاک است و هلاکها از آتش است و آتش مظنه ی خیانة و نابودی است و خاک مأمن امانت و نمو است و خاک آتش را خاموش می کند و از بین می برد و آتش نمی تواند خاک را تلف نماید. اینها فضائلی بود که ابلیس از آن غفلت نمود..." «برگرفته از تفسیر نسفی»
گاهی اوقات می بینیم کسانی در مقابل یک اشتباه ، اشتباه دیگری از جنس آن تکرار می کنند به خیال خودشان که جبهه ی مناسبی در مقابل او گرفته اند ، مثلا در تفسیر آیه ای که شیطان به جنسیت خود می بالد و آتش را برتر از خاک می داند بسیاری از مفسرین در جبهه ی مخالفش، ادله ای برای اثبات برتری خاک بر آتش جمع آوری نموده در حالی که این کارشان چیزی جز پیروی از منهج شیطانی نیست!
شاید اگر لحظاتی در رفتارهای خودمان دقت نماییم بسیاری از رفتارهایمان را اینگونه بیابیم ؛ آیا تابحال به موضع گیری خود در مقابل کسانی که نظر مخالفمان دارند و با روش نادرست به مقابله برمی خیزند توجه نموده ایم؟
آیا تابحال به علت بسیاری از برتری جوییها جنسیتی ، قومی ، نژادی ،ملیتی و ...توجه نموده ایم؟
آیا تابحال به موضع گیری خود در مقابل کسی که می خواهد با منهج غلط اثبات برتری ، برتری کسی را ثابت کند اندیشیده ایم؟
چند مورد در زندگیمان رخ داده که با پیروی از منهج غلط طرف مقابلمان ندانسته از او پیروی نموده ایم؟