تفسيرآيات مهجور

دين ارزشمند

Fri, 04 Nov 2011 22:20:00 GMT

وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاء وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذَلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ
وأمر نشده اند مگربه اينکه بپرستند خدا را مخلصانه وبراي او سرفرود آورند و حقگرا باشند ، و نماز بخوانند ، و زكات بپردازند و اين دين ارزشمند است و بس.
روزي کنار يکي از همراهان بودم که تازه با او آشنا شده بودم ، او متوجه گشت که من از اهل سنت هستم ، به من گفت که من هم از اهل سنت هستم . گفتم از کجا بدانم؟ گفت: سوال ديني بپرس. گفتم : اصول و پايه هاي اسلام چيست؟ مکثي نمود وگفت: نمي دانم، سوال ديگري بپرس. گفتم:اصول و پايه هاي ايمان چيست؟ بازهم مکثي نمود و گفت: نميدانم. بعد گفت :منظور من اين است که درمورد ابوبکر و عمر و... بپرس. گفتم: اينها هيچ اصل و فرعي در دين نيستند.
بعد از اينکه اصول اسلام و ايمان را برايش گفتم، اظهار داشت که او نمازهايش را نمي خواند!
چيزي که متأسفانه خيلي از افراد به آن توجهي نمي کنند اينست که فکر مي کنند با ادعاي دوستي با بزرگان دين ، مسلمان مي شوند در حالي که اصول و پايه هاي اسلام را رها نموده اند.
چقدر افراد هستند که ادعاي سني يا شيعه بودن را دارند اما نمي دانند که قبل از انتخاب مذهب، بايد مسلمان باشند!
توجه کنيد که خداوند عزوجل اولين اقدام پس از توبه براي کساني که وارد اسلام مي شوند، نماز مي داند: فَإِنْ تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَنُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ (11توبة) خيلي برايم تعجب آور بود وقتي افراد زيادي را مشاهده نمودم که با کمال بي پروايي نماز واجبشان را ترک نموده، ظهر رمضان سفره پهن مي نمايند و ادعاي مسلمان بودن و پيروي از بزرگان دين دارند؛ آيا در قيامت انتظاري غير از اينست که بزرگاني مانند ابوبکر و عمر و عثمان و علي و ساير أئمه (رضي الله عنهم اجمعين) از اينگونه افراد بيزاري جويند؟
هنگامي که خداوند در قيامت أئمه را با اين پيروان دروغين روبرو کند أئمه چه مي گويند؟ آيا جوابي غير از جواب عيسي که فرمود : مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ...(مائدة 117) از ايشان انتظار دارند.
از خداوند عزوجل مي خواهيم که هدايت نصيب همه ما بگرداند خصوصا آنهايي که خود را مسلمان مي دانند اما چنان در خواب غفلت فرو رفته اند که از دايره ي بندگي خدا نمودن هم خارج شده اند.
و در آخر عيد قربان ، جشن بزرگ رستگاري در بندگي نمودن پروردگار جهان مبارک باد.

خودكشي تدريجي

Fri, 17 Jun 2011 18:43:00 GMT

... وَلَا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا (29) وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ عُدْوَانًا وَظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيهِ نَارًا وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا(30)سوره نساء
و خودتان را نکشيد ، همانا خداوند نسبت به شما بسيار مهربان است و کسي که اين کار دشمنانه و ظالمانه را انجام دهد پس او را به آتش دوزخ خواهيم رساند و اين کار بر خدا بسيار آسان است.
شکي نيست که استعمال دخانيات (سيگار ، قليان و ...) با توجه به آيات قاطع قرآن کريم حرام و مخالفت صريح با فرمايشات خداوند عز و جل است زيرا خداوند عزوجل در آيه 157 سوره اعراف يکي از وظايف اعلامي خاتم الأنبياء را تحريم ناپاکيها مي داند «...وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ ...» و شکي نيست که دخانيات براي بدن از ناپاکيها است زيرا هر شخص سالم آن را نامطبوع مي داند و هم زيان و مرگباريش از نظر علمي کاملا ثابت شده است.
ظاهرا چندي قبل از طرف مسئولين تنبيهاتي براي دانشجويان سيگاري رشته هاي پزشکي در دانشگاهها اعمال گشت که به مذاق بعضي افراد ناخوشايند آمد ، اما آيا واقعا اين برخوردها شديدتر از جرمي است که اينگونه افراد انجام ميدهند؟
پزشکان پرچمداران گسترش سلامت در جامعه هستند و به اندازه اي که افراد جامعه به گفتار و رفتار پزشکان در زمينه هاي سلامت جسمي توجه مي کنند به هيچ قشر ديگري در اين زمينه توجه نمي کنند و حق هم همين است، حال اگر پزشکاني به هر علتي دخانيات استعمال نمايند اين جنايتشان تنها متوجه خودشان نيست ،بلکه جان بسياري افراد را به خطر مي اندازند.
بايد توجه داشته باشيم که اگر ما در منصبي باشيم که علاوه بر صالح بودن ، اصلاح نمودن نيز بر عهده ي ما باشد وظيفه ي ما بسيار سنگين تر است و چه بسا يک اشتباه که براي ديگري کوچک باشد براي ما جنايتي بزرگ باشد.
واقعا بينديشيم آيا دريک جامعه:
اگر نيروهاي نظامي که وظيفه شان ايجاد امنيت است با اسلحه شان به مردم حمله نمايند ،
حکومت که وظيفه اش ايجاد هماهنگي وانسجام است ايجاد گسستگي و تفرقه نمايد ،
علماي ديني که وظيفه شان گسترش عبادت خدا و دوري جامعه از شرک است خود به گناه و خرافات دچار شوند
جامعه چگونه خواهد شد؟
و آيا جرم و خطر اينها برابر است با :
اراذل و اوباشي که بر کسي اسلحه بگيرند؟
بيگانگان و دشمناني که سعي در ايجاد تفرقه و سست نمودن جامعه داشته باشند؟
افراد ناداني که دچار معصيت و اعمالي شرک آلود شوند؟
هرگز!
پس براي حفظ سلامت جامعه نه تنها اين بر خوردها ضعيف است بلکه بايد تدابيري انديشيده شود که اينها هرگز به جايي نرسند که مردم به عنوان الگوي سلامت به ايشان نگاه کنند در حالي که با عملشان گسترش دهنده ي مرض و مرگ و نابودي هستند.

خدا نگهدار تا دو ماه ديگر.

لا يلدغ المومن من جحر واحد مرتين

Wed, 18 May 2011 09:13:00 GMT

ديشب در اخبار 20:30 مسئله ي کلاهبرداري به نام ... که سالها قبل به کنگ نيز آمدند وبا استقبال عده ي کثيري از همشهريان ساده لوح روبرو شدند را ياداور شد که چگونه با يک ادعاي احمقانه شفا بخشي و انرژي درماني، اموال بسياري را چپاول و با خود از کشور خارج نمودند و از محاکمه گريختند.

اين مسئله سوالي در ذهن بنده ايجاد کرد که اگر بار ديگر اين کلاهبردار برگردد آيا مردم استقبال خواهند نمود يا درس عبرت گرفته اند؟

بگذريم....

مسئله اي در شهرما چند وقتي است در جريان است که به هيچ وجه براي بنده قابل توجيه و معقولانه نيست و آنهم طرحهايي است که از طرف ... اعلام شده و به هدف کمک به نيازمندان مقداري پول از افراد دريافت مي شود وادعا مي شود که پس از چند ماه با اضافه نمودن پول خيريه بر آن پولهاي دريافتي وسائلي همانند کولر و حتي جديداً ماشين به ثبت نام کنندگان تحويل داده مي شود و مقدار مبلغ دريافت شده از ثبت نام کننده چيزي در حدود نصف قيمت آن اشياء است.

بنده در اين مقاله قصد هيچگونه توهيني به شخصيتي که اين طرحها را اعلام مي کند ندارم و حق هم ندارم تاوقتي که کار خطايي از شخصي به اثبات نرسيده ،نسبت ناشايستي بدهم و در حال حاضر وي نزد بنده محترم است، اما چند ايراد در اين طرح مي بينم که اگر پاسخي باشد مايلم همشهريان محترم در قسمت نظرات آن پاسخها را بدهند.

1- مطمئناً اموال خيريه محدود است و اينگونه نيست که هر اندازه مردم ثبت نام نمايد بتوان براي آنها تهيه نمود و پاسخگو شد، چگونه است که در اين طرح محدوديتي براي تعداد ثبت نام کنندگان نمي بينيم؟!

2- مطمئنا خيرين اگراموالي براي خير داشته باشند به فقرا و نيازمندان مي دهند، چگونه است که در اين طرح هر کسي مي تواند ثبت نام نمايد؟!

3- اگر واقعا اموال خيريه اي در کار است ، آيا اولويت ندارد به فقرايي که همين مقدار پول براي ثبت نام هم ندارند تعلق گيرد؟

4- اگر مقداري دقت نماييم مي بينيم که با توجه به تحويل دادن وسائل به برخي افراد که در سري اول ثبت نام نموده اند و تبليغات طبيعي اين افراد، هم اکنون افراد بسيار زيادي به اين طرح هجوم آورده اند و شايد اين اموال به صدها ميليون برسد ، آيا ضروري نيست که وقتي پاي اين همه اموال مردم در ميان است ، افرادي که پول مي دهند مدرک قانوني داشته باشند تا اگر مشکلي پيش آمد بتوانند مطالبه حق خود بنمايند ، زيرا تحويل دادن فتکوپي شناسنامه وعکس و فيش واريز به حساب بانکي حقي را براي افراد اثبات نمي کند ومدرکي قانوني به حساب نمي آيد.

و در آخر نيز به کساني که در اينگونه طرحها اموالشان را صرف مي کنند ياداوري مي نمايم که اگر مشکلي براي اموالشان پيش آمد فقط بايد خود را مقصر بدانند و حق ندارند آن را از چشم قرآن و اسلام و انديشمندان ديني بدانند فقط به آن خاطر که طرف حسابشان حافظ قرآن يا خطبه خوان يا امام نماز تراويح بوده است ،زيرا سفارش مؤکد قرآن بر آنست که مسائل مالي بايد قانوني و ثبت شده باشد و خداوند عزوجل طولاني ترين آيه ي قرآن را صرف اين مسئله نموده است: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ....

بلاغت قرآن

Mon, 20 Dec 2010 19:59:00 GMT

الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ () وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ (6 - سوره رحمن)
ارتباط در سخنگويي يکي از مسائل مهم در يک بيان زيبا است و مطمئنا قرآن کريم که کاملترين و زيباترين سخنها است از اين فن بهره ي کامل برده است هر چند به علت ارتباط عميق در بعضي موارد و قصور فکر عده اي باعث مي شود که ايشان با فهرست کردن برخي آيات که ارتباتشان براي ايشان مورد فهم نشده است بگويند که قرآن به ارتباط کلام اهميتي نمي دهد ، اما در واقع اين سخني نابخردانه و توهين آميز نسبت به قرآن است.
يکي از موارد بسيار زيبايي که قرآن براي ارتباط کلام از آن بهره برده است ، استفاده از کلماتي است که داراي دو معنا مي باشند و اين دو معنا همانند حلقه ي زنجيري پيش و پس خود را به هم مرتبط مي سازد.
بنده در کلاس تفسيرم به دو مورد از آن بر خوردم که زيباست به آن توجه نماييم:
الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ () وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ (6 - سوره رحمن)
در اين آيه از کلمه ي "نجم" براي اتصال استفاده شده است زيرا نجم در لغت عربي به معناي ستاره آمده است و اين معنا با خورشيد و ماه ارتباط مشهودي دارد و معناي ديگر آن بوته ي گياه است که با درخت که بعد از آن آمده است ارتباط نزديکي دارد.
مورد ديگر:
إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ (47) يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ (48-قمر)
در اين آيه کلمه ي "سعر" همانند پل ارتباطي عمل مي کند و حال کافران در دنيا و آخرت را به هم اتصال مي دهد:
سعر در لغت به معناي ديوانگي آمده است که با "ضلال:گمراهي" که قبل از آن است ارتباط تنگاتنگي دارد و در اين معنا حکايت حال دنيا را دارد و معناي ديگرش "آتش" است که با آيه ي بعد پيوند مي خورد و در اين معنا حکايت حال آخرت را دارد.
پس خداوند عزو جل پاک و منزه است از اينکه سخنان بي ربط و از هم گسسته بگويد پس هميشه آيات قرآن را در جايگاهش در نظر بگيريم واز کساني که براي بر کرسي نشاندن نظر يا مذهب و طريقت خويش ، مارا از توجه کلي باز مي دارند تبري جوييم.

فشرده قرآن عظيم

Wed, 18 Aug 2010 05:04:00 GMT

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ () الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ () مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ () إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ () اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ () صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ ()

پيامبر خدا صلوات الله و سلامه عليه درحديثي قدسي مي فرمايند:
«خداوند بلندمرتبه مي فرمايند: نماز(يا سوره ي فاتحه) را بين خودم و بنده ام به دو نصف تقسيم نموده ام و براي بنده ام چيزي است که درخواست کند. پس هنگامي که گفت الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ خداوند مي گويد بنده ام مرا حمد گفت. و هنگامي که گفت الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ خدا مي گويد : بنده ام خوبي مرا بيان کرد و هنگامي که گفت مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ خداوند مي گويد: بنده ام مرا به بزرگي ياد نمود. يا مي گويد: بنده ام کارهايش را به من واگذار نمود. وهنگامي که گفت إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ خداوند مي گويد :اين بين من و بنده ام هست و آنچه بنده ام بخواهد به او مي دهم. هنگامي که گفت اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ () صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ خداوند مي گويد اين براي بنده ام هست و آنچه درخواست نمود به بنده ام دادم.(صحيح مسلم-کتاب الصلاة- بَاب وُجُوبِ قِرَاءَةِ الْفَاتِحَةِ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ)
برادران مسلمان ! در اين قسمت مي خواهيم مختصري در مورد با عظمت ترين سوره ي قرآن سخن بگوييم سوره اي که پيامبر خدا فرموده اند: « قسم به آنکه جانم در دست اوست؛ خداوند ، نه در تورات و نه در انجيل و نه در زبور و نه در قرآن همانند اين سوره را نازل ننموده اند همانا اين سوره سبع المثاني است.»مسند احمد –مسند ابي هريرة- ش8328
اين سوره مزين به نامهايي ديگر از جمله فاتحة الکتاب ، أم الکتاب ،أم القرآن و القرآن العطيم و الحمد مي باشد که هر کدام گوياي زوايايي از عظمت اين سوره مي باشند.
سوره ي فاتحه سوره اي است که تأثيرات عجيبي دارد و به اين خاطر ما شبانه روز، بارها و بارها آن را تکرار مي کنيم،اما حيف که به معاني و أهداف و دروس عظيم اين سوره توجه کافي نداريم.کداميک از ما است که هرگاه اين سوره را در نماز مي خواند بياد بياورد که مستقيما با خدا در حال سخن گفتن است و خداوند پاسخ او را مي دهد؟
پس بياييد به اين سوره برگرديم و نظري تازه در اين سوره بيفکنيم تا اين سوره راهنماي ما تا قيامت شود.
ابتداي سوره را با نام الله شروع مي کنيم و از آن تبرک مي جوييم ، اسم الله عظيمترين اسمي است که هرگاه انسان به آن متوسل شود و چيزي بخواهد به او داده مي شود و مورد اجابت قرار مي گيرد و رحمان به رحمت بيکران خداوند بر همه ي موجودات أعم از انسانها و جنيان، مسلمان و کافر و ... در اين دنيا اشاره مي نمايد و رحيم ،اشاره به رحمتي است که خاص بندگان مؤمن خدا مي باشد.
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ() الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ (): در اين آيات بنده اقرار مي کند که تمامي حمد و سپاسها مخصوص خداوند است که در هر لحظه به جهانيان توجه دارد و آنها را پرورش مي دهد و مربي همه ي موجودات است و رحمتش بر همه سايه افکنده است.
شکر و سپاسگداري نمودن خداوند به سه گونه است که يک بنده بايد به هر سه توجه داشته باشد:
اولا شکرگذاري قلبي: بنده بايد هميشه نعمتهايش را از جانب خدا بداند چنانکه خداوند مي فرمايد: «ومابکم من نعمة فمن الله:هر نعمتي که شما داريد از جانب خدا است» و زماني که اين را درک کرد ، دلش پر از محبت خداوند مي گردد.
ثانياً شکرگذاري زباني : يعني بنده همواره زبانش به ياد خدا و تسبيح و حمد گويي خداوند مشغول باشد.
ثالثاً شکرگذاري عملي : يعني بنده از تمامي نعمتهايي را که خداوند در اختيارش قرار داده در راه طاعت خدا استفاده نمايد و در گناه قرار ندهد و اين شکر گذاري حقيقي است چنانکه شاعر مي گويد: دو صد گفته چون نيم کردار نيست.
مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ : در اين آيه بنده بياد مي آورد که روزي در پيش دارد که بايد حساب پس دهد و در مقابل کارهايش جوابگو باشد و آن روز، روزقيامت است، روزي که فرمانروا (ملک) و صاحب (مالک) آن صحنه فقط خدا است و همچون دنيا نيست که کسي جرأت داشته باشد ادعاي فرمانروايي يا تملک کند بلکه همه از هيبت خداوند خاموش گشته اند.
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ: اينجا است که بنده مي داند که تنها راه نجات از سختيهاي آن روز پرستش خالصانه ي خدا است و در اين مسيرش فقط بايد از خدا کمک بخواهد.
در اين آيه نکات بسيار ظريف و قابل تأملي نهفته است:
• آيات قبل خداوند به در سياق غايب قرار داشت اما اينجا سياق قبل به هم زده شد و به صورت مخاطب آمد يعني به جاي اينکه بنده بگويد او را مي پرستيم ، مي گويد تو را مي پرستيم و از تو کمک مي خواهيم.اين تغيير سياق مي خواهد بفهماند که بنده در ارتباطش با خدا نياز به هيچ واسطه اي ندارد و خداوند از رگ گردنش به او نزديکتر است، بلکه اين واسطه ها هستند که اگر به وجود آيند ، کم کم رشد نموده و تبديل به بتي در مسير بندگي مي شوند. پس بهانه ي استفاده از واسطه جهت نزديک شدن به خداوند مردود و تکرار سخن مشرکان است که مي گفتند : « مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى:آنها را نمي پرستيم مگر به خاطر اينکه ما را به خدا نزديک نمايند»(زمر-3)
• در اين آيه و آيات بعد بندگان با ضماير جمع با خدايشان سخن مي گويند، يعني به جاي آنکه بگوييم «تورا مي پرستم...» مي گوييم «تورا مي پرستيم» حتي اگر به تنهايي سوره را بخوانيم هم فرقي ندارد و رمز اين نکته در آنست که خدا کارها و عبادات ما را با جماعت دوست دارد و گوشه گيري و دور شدن از جامعه را حتي در عبادت هم نمي خواهد.
• رمز موفقيت در کارهايمان ، کوشش و تلاش همراه با کمک خواستن از خداوند است يعني از ما حرکت و از خدا برکت و موفقيت است و اين آيه به هر دو قسمت اشاره مي کند و مضمون حديث رسول خدا (ص) نيز همچنين است که هيچ بنده اي تنها با عملش به بهشت نمي رود بلکه رحمت و بخشش خداوند عمل بنده را دربر مي گيرد و بنده به پيروزي ابدي مي رسد.
• هميشه براي رساندن يک معنا، جمله اي بهتر است که با کلمات کمتر بيان شود پس چرا به جاي «إياک نعبد وإياک نستعين» نيامده است «نعبدک ونستعينک»؟ جواب : اياک نعبد وإياک نستعين دلالت بر حصر مي دهد يعني عبادت و کمک خواستنمان فقط از خدا است نه از کسي ديگر ، پس در زندگيمان توجه کنيم که از غير خدا طلب کمک معنوي نکنيم و هميشه «يا الله» برزبانمان باشد نه کسي ديگر.
اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ () صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ () : و در آخر بنده بهترين خواسته ها را از بهترين اجابت کنندگان مي خواهد؛ يعني هدايت به راه راست و کساني که به آنها نعمت داده است را از پروردگار طلب مي کند و واضح است که مقصود از نعمت در اينجا آب و غدا و امکانات زودگذر دنيوي نيست ، بلکه ايمان و عمل صالح است که پيامبران و راستگويان و شهيدان و نيکوکاران بهرمندترين افراد از اين نعمت بودند چنانکه خداوند مي فرمايد: وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُوْلَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مّنَ النَّبِيّينَ وَالصّدّيقِينَ وَالشُّهَدَاء وَالصَّـالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً [النساء:69].
همچنين از دو راه به خدا پناه مي برد که در آن دو راه قرار نگيرد و آن دو راه يکي عمل ناشايست نمودن با وجود داشتن علم و هدايت است و ديگري جهالت و نداشتن دانش ، زيرا از آيات و احاديث چنين بر مي آيد که نمونه بارز کساني که شامل «مغضوب عليهم» مي شوند يهوديان هستند زيرا ايشان با وجود اينکه صفات پيامبران در کتابشان آمده بود و راه هدايت را مي شناختند ، پيامبران را مي کشتند و حاضر به پيروي از راه صحيح نبودند چنانکه خداوند درباره ايشان مي فرمايد: « وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ (61بقره)»و نمونه بارز «ضالين» هم نصاري هستند زيرا کتاب آسماني خود را از دست دادند و پيرو دست نوشته هاي خود شدند که هر چند به آن عمل مي کردند ، چيزي جز گمراهي نبود چنانکه خداوند درباره ايشان مي فرمايد: « قَدْ ضَلُّوا مِنْ قَبْلُ وَأَضَلُّوا كَثِيرًا وَضَلُّوا عَنْ سَوَاءِ السَّبِيلِ [المائدة: 77].»
پس هر چه در اين سوره تأمل کنيم به عظمت اين سوره بيشتر پي مي بريم و اين سوره در واقع فشرده ي تمامي قرآن را در خود نهفته است.

صفات منافق(2)

Mon, 11 Jan 2010 22:20:00 GMT

إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ (1) اتَّخَذُوا أَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّهُمْ سَاءَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (2)
چون منافقان نزد تو آيند گويند گواهى مى‏دهيم كه تو واقعا پيامبر خدايى و خدا [هم] مى‏داند كه تو واقعا پيامبر او هستى و خدا گواهى مى‏دهد كه مردم دوچهره سخت دروغگويند (1)سوگندهاى خود را [چون] سپرى بر خود گرفته و [مردم را] از راه خدا بازداشته‏اند راستى كه آنان چه بد مى‏كنند (2)
از ديگر صفات منافق ، دروغ گويي و اظهار نمودن خلاف باورهاي دروني مي باشد و زماني که اين تناقض نمايان گشت متوسل به قسم مي شود تا أفکار عمومي را از پي بردن به مجرم بودنش دور سازد و از اين طريق بتواند به فعاليتهاي خويش که همانا خنجر زدن از پشت به رهروان راه خدا است ادامه دهد.
دروغ يعني وارونه جلوه دادن حقيقت و القاي يک امر خلاف واقعيت به مخاطب و قرآن کريم اين صفت را منحصر به کساني مي داند که ايمان ندارند :« إِنَّمَا يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِآَيَاتِ اللَّهِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْكَاذِبُونَ (105نحل) و رسول خدا (ص) در گفتار صحيحش نتيجه ي دروغ را سوق دادن شخص به سوي ديگر گناهان و سرانجام جهنم مي داند.
بدترين نوع دروغ زماني است که شخص در جايگاه ديني قرار گرفته و اطلاعاتي خلاف واقعيت را به مردم برساند و بدتر از همه اينکه اين راهش ادامه يابد و گمراهيش به صورت طريقتي نسلها ترويج يابد. خداوند عز و جل در اين مورد مي فرمايد:فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ (79بقره)پس واى بر كسانى كه كتاب با دستهاى خود مى‏نويسند سپس مى‏گويند اين از جانب خداست تا بدان بهاى ناچيزى به دست آرند پس واى بر ايشان از آنچه دستهايشان نوشته و واى بر ايشان از آنچه از اين راه به دست مى‏آورند (79)
پس بياييم زندگيمان را از دروغ و دروغ گويي ها پاک سازيم و مهمتر از همه دينمان را از هر آنچه به دروغ به آن وارد شده جدا سازيم و قرآن را بار ديگر با چشمان شسته بخوانيم و هر چه در مسير ارتباط ما با خدا شريک شده را کنار نهيم.

انتقاد يا عيب جويي؟

Sat, 24 Oct 2009 18:31:00 GMT

الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقَاتِ وَالَّذِينَ لاَ يَجِدُونَ إِلاَّ جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللّهُ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ?79توبه?
كسانى كه بر مؤمنانى كه از روى ميل صدقات مى‏دهند عيب مى‏گيرند و همچنين از كسانى كه جز به اندازه توانشان نمى‏يابند عيبجويى مى‏كنند و آنان را به مسخره مى‏گيرند بدانند كه خدا آنان را به مسخره مى‏گيرد و براى ايشان عذابى پر درد خواهد بود (79)
در مورد سبب نزول اين آيه چنين آمده است:
«هنگامي که آيه اي مبني بر تشويق به صدقه نازل گشت مردي صدقه ي بسيار نمود ، پس گفتند : او رياکار و خودنما است و مردي ديگر يک صاع(چهار پر دستها)صدقه نمود، پس گفتند : خدا از اين يک صاع بي نياز است . خداوند اين آيات را نازل فرمود و عذابي دردناک را براي ايشان وعده داد.{صحيح بخاري و مسلم}
يکي از عادات پستي که در بعضي افراد منافق صفت يافت مي شود ايراد گرفتن بر کارهاي نيک است، و انگار آنها مسئول قبول يا مردود دانستن أعمال مردم مي باشند و خداوند اين کار را به آنها محوّل نموده است.
صفت اين افراد به گونه اي است که سعي مي نمايند نسبت به هر کار نيکي که انجام مي شود ايراد بگيرند حال چه اين کار بزرگ و چه کوچک باشد و چه بسا کارهاي ناشايست بسياري صورت پذيرد و هيچ واکنشي از خود نشان ندهند.
در واقع ريشه ي اين صفت به مرضي بر مي گردد که درون خود آنها نهفته است و چون خودشان هيچگونه کار نيکي از دستشان بر نمي آيد مگر اينکه غرض سوءي در آن باشد، برايشان در مورد ساير افراد هم قابل تصور نيست که کار نيکي بدون غرض بد انجام دهند و واقع امر اينست که با هر بار متهم کردن ديگران درون پست خود را متهم مي نمايند.
پس به ياد داشته باشيم که عيبجويي و ايراد گيري از فعاليتهاي نيک هميشه به قصد اصلاح و پيشرفت نيست و اگر در کارهايمان به هر عيب جويي توجه نماييم چيزي جز از دست دادن دستاوردهايمان نصيبمان نمي شود.

ظرفي كه از گوهر درونش غافليم

Wed, 12 Aug 2009 12:23:00 GMT

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآَنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (185) وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ (186بقره)
ماه رمضان ، قرآن در آن نازل شده که حاوي هدايت براي مردم و روشنگر هدايت و جدايي (حق از باطل) است ؛ پس کسي که اين ماه را دريافت ، روزه بگيرد و کسي که مريض يا در سفر بود به آن تعداد از روزهاي ديگر روزه رود ؛ خداوند نسبت به شما آساني مي خواهد و سختي نمي خواهد تا تعداد (روزه هاي رمضان )را کامل کنيد و خدا را به خاطر اينکه شما را هدايت داده بزرگ داريد و شايد شکرگذار باشيد.
وزماني که بندگانم درباره ي من سؤال مي کنند ؛ همانا من نزديکم و مي پذيرم دعاي دعا کننده را آنهنگام که دعا مي کند پس آنها هم بايد آنچه من خواستم رعايت کنند و به من ايمان آورند ؛ به اميد آنکه راهياب شوند.
ماه رمضان در راه است ماهي که حال و هوايش با ديگر ماهها تفاوت دارد و شور وهيجان خاصي در دلها احساس مي شود.
آيا تابحال انديشيده ايم که علت اهميت و برتري اين ماه چيست و چه چيزي به اين ماه بها داده است؟ بله ؛ آنچه اين ماه را ارزشمند کرده است ، قرآن است ؛ اين ماه با تمام فضيلتهايش ظرفي بيش نيست ، ظرف زمان نزول قرآن.
ما براي اين ظرف چه آماده کرده ايم؟
آيا غذاهاي رنگارنگ را براي استفاده در اين ظرف زماني آماده کرده ايم؟
آيا مجالسي را براي بازيهاي شبانه در نظر گرفته ايم؟
يا اينکه دلهايمان را براي درک قرآن در اين ماه صيقل داده ايم؟
چه بدبخت است آن که گوهر آيات قرآن را در اين ظرف رها کند وخاطره اي جز گرسنگي و غذا از اين ماه نصيبش نگردد.
پس بياييد از هم اکنون دلهايمان را براي قرآن خالص گردانيم و برنامه هايي براي خود بريزيم تا از قرآن در اين ماه بي بهره نگرديم.

ازدرب وارد شويد.

Sun, 03 May 2009 13:55:00 GMT

يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهَا وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَى وَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (189)
در باره هلالها از تو مى‏پرسند بگو آنها براى شمارش اوقات مردم و موسم حج‏است و نيكى آن نيست كه از پشت‏خانه‏ها درآييد بلكه نيك آن است كه تقوا پيشه كند و به خانه‏ها از در آنها داخل شويد و از خدا بترسيد باشد كه رستگار گرديد (189)
گاهي اوقات مشاهده مي نماييم که عده اي انتظار بيش از حد از وحي و قرآن دارند و مي خواهند طبق خواسته ي آنها وحي از حوزه ي خود بيرون رود ، و علوم مختلفي که انسانها با گذشت زمان آن را کسب مي نمايند بيان نمايد درحالي که قرآن از پرداختن به اين امور خودداري مي نمايد بلکه به بيان امور اجتماعي که ضرورت اصلاح جامعه است و امور غيبي که منفعتش اصلاح جامعه بوده وتنها راه دريافتش وحي است مي پردازد و راه را بر عقل تنگ نمي نمايد.
در آيه ي مذکور ياران پيامبر در مورد علت تغيير شکل هلال ماه مي پرسند ولي وحي از پاسخ واقعي سوال ، که علماي نجوم بيانش مي کنند ، طفره رفته و حکمتش را بيان مي نمايد و شايسته نمي داند خانه اي که در دارد، از پشت بامش ورود شود زيرا علومي که راهش از طريق عقل و پيشرفت براي انسانها ميسر است اگر وحي در آن دخالت کند همچون رها کردن درب منزل و رفتن از پشت بام مي ماند.
پس هرگز گول ياوه گوياني که قرآن را کتابي معرفي مي نمايند که همه ي علوم در آنست نخوريم ، بلکه قرآن به تخصص اهميت مي دهد و پيمودن راهها را از مسيرش و وارد شدن به خانه ها را از دربش مي پسندد و تقوا را در راه صحيح و نيک رفتن مي داند.

الذين يستمعون القول...(آزادي بيان)

Sun, 25 Mar 2007 15:33:00 GMT

بسم الله والصلاة والسلام علي رسوله ومن والاه.
قال الله تعالي:الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُولَئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ (18زمر)

خداوند در جايگاه گوش فرا دادن محدوديتي براي مخاطبانش قرار نمي دهد (الذين يستمعون القول : عموم اقوال)اما در مقام عمل انتخاب بهترين را سفارش ميكند(فيتبعون احسنه) زيرا قرآن به فهم مخاطبانش احترام مي گذارد وآنها را صاحب تشخيص مي داند.
اما عده اي فكر مي كنند بايد اذهان انسانها محدود ومقلد گردد و وحق آزادي تفكر را نداشته باشند.
اين گونه افراد چه برحق باشند وچه بر باطل ، اين كارشان باطل است.
اشكالات انحصار طلبان فكري:
1- مي ترسند كه اگر انحصار نباشد باطل پيروز شود وآنها شكست خورند ومردم گمراه گردند.
در واقع اينها بر حقانيت راهشان شك دارند يا اينكه نظريات باطلي دارند كه طبيعتاًمحكوم به شكست است.
2-اينها جامعه را سست وناتوان از مواجهه ومجادله با باطل بار مي آورند ( همانند بدني كه به آن هيچ ويروسي وارد نشده و وهيچ پادتني توليد نمي کند)
3-همه ي مردم را مانند خود ناتوان يا كمتر از خود مي دانند واين عين تكبر است.
4- حق مسلم تشخيص كه خداوند به انسانها داده است را از آنها سلب مي كنند.
5- بر روش فرعونند كه معتقد به انحصار فكري افراد و مدعي هدايت قومش بود:(قَالَ فِرْعَوْنُ مَا أُرِيكُمْ إِلَّا مَا أَرَى وَمَا أَهْدِيكُمْ إِلَّا سَبِيلَ الرَّشَادِ (29غافر))
دلائل احتمالي آنها:
ممکن است به اين آيات استدلال کنندکه خداوند مي فرمايد:
وَإِذَا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آَيَاتِنَا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ وَإِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطَانُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (68انعام)
وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَقَالُوا لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَا نَبْتَغِي الْجَاهِلِينَ (55قصص)
وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آَيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذًا مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا (140نساء) وبگويند در اين آيات به رويگرداني وننشستن با مسخره كنندگان سفارش شده است پس به سخن همه ي افراد نبايد گوش دهيم.
توجه كنيم كه در تمامي اين آيات رويگرداني، پس از شنيدن سخن و وارد شدن بحث به مسخره و توهين وخارج شدن از منطق مي باشد:(وَإِذَا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آَيَاتِنَا فَأَعْرِضْ-وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا - إِذَا سَمِعْتُمْ آَيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ ) پس در واقع الفاظ (رأيت{ديدي} و سمعوا{شنيدند} و سمعتم{شنيديد} )دراين آيات تاكيدي بر استماع آزاد و اتباع احسن است والفاظ (يخوضون{دربي منطقي فرو رفتن} و لغو{بيهوده} و يکفر{ پوشانده شد} ويستهزأ{موردمسخره قرارگرفت}) مشخص مي کند که تنها توجه نکردن به سخنان بي منطق رواست زيرا روي نگرداندن ازكسي كه بي منطق سخن مي گويد ونشستن با مسخره كننده در واقع تاييدي بر عمل او و اتباع است.